Σάββατο, 16 Δεκεμβρίου 2006

εικονογραφημένη απόδοση της περισυλλογής του αλαδάνου

ΑΛΑΔΑΝΟΣ ή ΛΑΒΔΑΝΟ

LA_B_DANUM)

Εικόνα :το φυτό αγκίσαρος


Ο Αλάδανος ή Λάβδανο είναι μια μαύρη ρητίνη που παράγεται από το φυτό

αλαδανιά ή λαδανιά ή αγκίσαρος. Στα λατινικά το φυτό αυτό λέγεται

στη δυτική Μεσόγειο λέγεται cistus ladanopherum και στην ανατολική
cistus creticus.

Το φυτό αυτό κάθε καλοκαίρι πάνω στα μακρόστενα και πράσινα φύλλα του παράγει ένα διάφανο υγρό, σαν ιδρώτας, από το οποίο προέρχεται ο αλάδανος.
Η αλαδανιά βγάζει κάθε καλοκαίρι ένα πολύ όμορφο λουλούδι με πέντε ευαίσθητα πέταλα. Τα πέταλα αυτά έχουν χρώμα μεταξύ μπλε και μωβ. Υπάρχουν και άλλες ποικιλίες αγκίσαρου που βγάζουν λουλούδια με διαφορετικά χρώματα.


Η αλαδανιά εκφύεται σε πάρα πολλά μέρη του κόσμου όπως Ελλάδα, νότια Ιταλία, Ισπανία, Τουρκία, νότια Γαλλία και αλλού. Επίσης αλάδανος παράγεται σε πολλά από αυτά τα μέρη. Όμως η καλύτερη ποιότητα , παράγεται στην Κρήτη και κυρίως στις Σίσες.


Στις Σίσες υπάρχουν μεγάλες περιοχές, όπου ευδοκιμούν αποκλειστικά και μόνο αγκίσαροι με γαλάζια λουλούδια , τα οποία και παράγουν καλύτερης ποιότητας αλάδανο. Οι περιοχές αυτές ονομάζονται αλαδανότοποι.

Στα τέλη περίπου Μαΐου κάθε χρόνο, μόλις αρχίσει δηλαδή η ζέστη του καλοκαιριού, οι αγκίσαροι είναι έτοιμοι για να αρχίσει η περισυλλογή του αλαδάνου. Για να συλλέξουμε τον αλάδανο από το φυτό, χρησιμοποιούμε ένα αργαστήρι, μια κατασκευή από ξύλο που πάνω της έχουμε δέσει πλαστικά λουριά. Χτυπώντας αυτά τα λουριά πάνω στο φυτό, το πλαστικό μαζεύει τον «ιδρώτα» των φύλων. Ο ιδρώτας αυτός όταν κρυώσει στερεοποιείται και γίνεται μαύρος.

Εικόνα :Μέσα στη ζέστη ο αλαδανάρης χτυπά τους αγκίσαρους


Για να μαζευτεί ο αλάδανος πρέπει να κάνει ζέστη και να έχει ηλιοφάνεια. Όταν μαζευτεί ο αλάδανος από ένα φυτό, χρειάζεται μια-δυο μέρες για να ξαναπαρουσιαστεί ο χαρακτηριστικός ιδρώτας, δηλαδή το υγρό του αγκίσαρου που γίνεται αλάδανος. Η εργασία της περισυλλογής του αλαδάνου είναι πολύ κουραστική και επίπονη, γιατί ο αλαδανάρης πρέπει να ανεβοκατεβαίνει στα βουνά μέσα στη ζέστη και μέσα σε πολύ μεγάλη θερμοκρασία.


Αφού τελειώσει η περισυλλογή του αλαδάνου και τα γαλάζια λουριά του αργαστηριού, έχουν μαυρίσει, δηλαδή ο ιδρώτας του αγκίσαρου έχει στερεοποιηθεί,

τότε πρέπει να πάρουμε από τα λουριά τον αλάδανο. Γι’ αυτό αφήνουμε τα αργαστήρια, αρκετή ώρα κάτω από τον ήλιο για να μαλακώσει η μαύρη πάστα που βρίσκεται πάνω στα λουριά.

Για να καθαρίσουμε τα λουράκια του αργαστηριού και να μαζέψουμε τον αλάδανο,

χρησιμοποιούμε ένα ξυστρί. Το ξυστρί συνήθως είναι συνδυασμός από δύο κλειδαριές.

Το τελευταίο στάδιο της περισυλλογής του αλαδάνου είναι να το πάρουμε πάνω από το αργαστήρι. Με το ξυστρί σφίγγουμε το λουρί και τραβώντας, μαζεύουμε τον αλάδανο. Όταν περάσει λίγη ώρα το υλικό που μαζεύουμε, γίνεται σκληρό. Συνήθως όσο είναι ακόμα μαλακό το πλάθουμε σε πλάκες, έτσι γίνεται ευκολότερη η συσκευασία του και η αποθήκευσή του. Το τελικό προϊόν χρησιμοποιείται κυρίως στη φαρμακευτική και στην αρωματοποιία και εξάγεται κυρίως στις Αραβικές χώρες από τα αρχαία χρόνια.


Δεν υπάρχουν σχόλια: